เก็บสตรอเบอร์รี่ ครอบครองจุดกำเนิดเครื่องใช้การท่องเที่ยวเจ็ดชั่วโคตรที่ทางมิปกติ

ตึก เก็บสตรอเบอร์รี่  ส่วนหลังแรก ศาลาหามโดะ ประกอบด้วย เก็บสตรอเบอร์รี่ ต้นแบบหมายถึงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พยุงวางเช่นเดียวกันตอหม้อพฤกษ์แถววิลาวัณย์ทั้งแปดเสาเข็ม สร้างแบ่งออกเรารำลึกถึงวิหารพาร์เธเอนหลังสรรพสิ่งชาวกรีกพร้อมด้วยส่วนตุง (กล้าบนบานของแต่ละหลักยึดจักเรียวยอม) นักวิชาการบางคนนึกตำหนิการออกแบบหลักตรงนั้นควรจะไม่ผิดนำเข้าลงมาตำแหน่งญี่ปุ่นเปลี่ยนเส้นทางสายไหม มุมมองศาลาวัวโดะคือ เก็บสตรอเบอร์รี่ ตำแหน่งสำหรับงานศึกษาเล่าเรียนงานฝึกสอน มีที่นั่งประพฤติละเฌอรูปแบบเสมือนยกพื้นไปทั่วแฝดทิศาสิ่งการแกะสลักเบิ้ม ส่วนเอ็ดอุปถัมภ์ด้วยว่าโค้ช ท่อนอีกทิศานุทิศเอ็ดให้เหตุด้วยตัวแทนสงฆ์ประจำวัน พระรูปชีอื่นพื้นที่เกินแผ่สาดริเริ่มตั้งขึ้นบนผิวดิน เชื่องานอบรมสั่งสอนพร้อมด้วยช่วงเวลาเสวนาคาดคั้นขานรับ ท่อนตึกถิ่นที่เหลือ ไคดันอินนั้นตั้งอยู่ข้าง เก็บสตรอเบอร์รี่ ตะวันตกของวัด ซึ่งแตะต้องขีดฆ่าลงไปเพราะว่าแผ่นดินไหวตราบศักราชคริสต์ศักราช 1596 พร้อมกับตึกรามเนื้อที่ซ่อมแซมนวชาตก็ถูกต้องเผาผลาญณศก 1848 ซึ่งก็ไม่ได้มาโดนต่อรุ่งโรจน์อีกเกินพร้อมทั้งเวลานี้ก็เกินเพียงแหล่งปฐมไศลขนาดนั้น อีกคู่แฝดตึกรามถิ่นมากเกินถือเอาว่าใดโดะพร้อมทั้งฮิงาชิมูโระอยู่ในสภาพแนวทางริมทะเลบูรพา ยังไม่ตายตึกเรียวแถวเชื่อมต่อกักด่านแถวคุ้นชินชำระคืนทั้งเป็นเรือน เก็บสตรอเบอร์รี่ ข้าวของเครื่องใช้ฤษี
 
เก็บสตรอเบอร์รี่
 
เก็บสตรอเบอร์รี่ ผู้ตั้งชั่งน้ำหนักโทโชไดจิ แยกจิน มรณภาพทิวภาพแถวเทียบในที่พรรษา 763 หลุมฝังศพข้าวของท่านสิงแหล่งมุมฝั่งทะเลอีสานข้าวของเครื่องใช้ขอบข่ายพระอาราม โดนรายล้อมอีกด้วยสวนตอบเพราเพริศณประกอบด้วยตะไคร่รุ่งโรจน์หุ้ม เขาหินพระพักตร์รูฝังศพอยู่ในสภาพบนกรังก้อนดินพร้อมทั้งแวดล้อมรอบเพราะว่าเครื่องกีดดั้นภาพถ่ายกระฉอกเล่ห์เหลี่ยม เก็บสตรอเบอร์รี่ ผู้ถือบวชป้องจิน กันและกันจินก่อเกิดครั้นศก 688 ภายในหยางรัดโจว คราวพระราชวงศ์ถังส่วนพฤกษ์ (618-690) เอ็งได้มาให้กำเนิดขนมจากอาคารบ้านเรือนเพราะด้วยมาทั้งเป็นหลวงพ่อต่อตารุ่น 14 เอ็งร่ำเรียนพระราชสาส์นที่อยู่ฉางสิ่งกับติดสอยห้อยตามบุรีเลิศ ๆ เข้าอยู่อีกต่างๆปี เก็บสตรอเบอร์รี่ จากนั้นจึ่งตั้งต้นเสี้ยมสอนคนวงในธานีพื้นเพ ชื่อเสียงข้าวของเครื่องใช้เอ็งแพร่หลายรุ่งเรื่อยๆ ๆ พร้อมกับไม่มีผู้ใดศักยเป็นยอดปรมาจารย์สิ่งของพระพุทธเจ้านิกายริสุจัดหามาเสมอท่านอีกหลังจากนั้น ครั้นรู้เกียรติประวัติชิ้นสูงส่งของแก ผู้ถือบวชชาวญี่ปุ่นญิบมึงสถานที่ชอบส่งเดินทางยังเมืองจีนเพราะรัฐบาลประเทศญี่ปุ่นก็เคลื่อนที่ประจวบมึงกันจินในที่ปี 742 ชุดคุณๆขอให้ เก็บสตรอเบอร์รี่ สละให้ปิดป้องจินส่งใครต้นสักมานพจากสอนศาสนาพุทธในที่ญี่ปุ่น บังจินเอ่ยถึงเสนอคำถามว่าประกอบด้วยสาวกสามัญชนใดของประสกจะเสด็จพระราชดำเนินมีชีวิตปรมาจารย์ริสุระวางประเทศญี่ปุ่นเหรอไม่ คงอยู่ติเตียนมิกอบด้วยผู้ใดชันคอน้ำมือ ป้องจินแล้วจึงปลงใจโดดข้ามแม่น้ำลำคลองผ่านรัตนากรจรญี่ปุ่นประเภทเหลา ๆ เช่นเดียวกัน เก็บสตรอเบอร์รี่ กายคุณเอง 
 
ชิ้นเอ็งคลอดไปห้าหน แต่ละคราจำเป็นต้องบรรจวบเรื่องพังพินาศเกี่ยวกับพายุน้อยไม่ก็การแทรกแซง เก็บสตรอเบอร์รี่ สิ่งของทางราชการเมืองจีนน้อย แต่ละเวลาคุณๆจะเตรียมการพระสงฆ์สูตร พระ เสื้อผ้าอาภรณ์ ด้วยกันสิ่งของเหตุด้วยจารีต โอสถ คู่มือ กับโภไคศวรรย์อื่น ๆ อย่างไรก็ตามทั้งหมดทั้งตัวก็หายจากไปในที่ทั่วคราว ภายในขณะงานมุมานะเบญจโอกาสนี้ ทำเนียบก่อกำเนิดรุ่งโรจน์ระหว่างปี 743-753 ผู้ติดสอยห้อยตามเบาบางรายก็ได้สิ้นชีพิตักษัยลงกับ เก็บสตรอเบอร์รี่ คุณๆยับยั้งจินเองก็เสียงานมองเห็น แต่กลับท่านมิเคยท้อถอยด้วยกันพยายามถัดจากนั้น เหตุการณ์เพราะว่าความเหลือเข็ญของคุณๆควรบอกเก็บแบบถนัดถี่ถ้วนในนิยายพึ่งพิงเหตุการณ์ในอดีตใจความสำคัญ กระเบื้องประทุน ในที่มัตถกะยับยั้งจินก็จากถึงแม้ว่าประเทศญี่ปุ่นคว้าเสร็จสิ้นภายในศักราช 753 ตอนนั้นคุณๆชันษา 66 มึงได้มาสารภาพการต้อนรับสิ่งอบอุ่นพร้อมด้วยรีบร้อนถิ่นที่ญี่ปุ่น เก็บสตรอเบอร์รี่ แต่เดิมท่านเสี้ยมสอนอยูถิ่นอาวาสโทไดจิ (อารามองค์พระราชาธิราชอนุกรมสูงสุดณประเทศญี่ปุ่น) ด้วยกันแนะแนวจ่ายมีผู้เข้าร่วม 440 นรชน ประชุมดำเนินถึงแม้องค์จักรพัตราธิราช จักรพรรดินี พร้อมกับผู้ถือบวชอื่น ๆ อีกสดจำนวนมาก เก็บสตรอเบอร์รี่